|
Hodowla nie powinna działać na zasadzie przypadku, zatem każdy hodowca powinien zapoznać się z możliwościami i efektem kojarzeń labradorów.
Wiedza ta pomoże każdemu hodowcy dokonywać odpowiedniego kojarzenia psów i uzyskiwać pożądane kolory.
Program "Zdrowy labrador" zachęca do prowadzenia linii hodolanych ze względu na kolor. Zgodnie z hodowlą z uwagą na kolor zaleca się:
- dopuszczania do linii żółtych labradorów psy: żółte, czarne dominujące oraz czarne z genem żółtym,
- dopuszczania do linii czekoladowych labradorów psy: czekoladowe, czarne dominujące oraz czarne z genem czekoladowym,
- w przypadku linii czarnych labradorów zalecamy ukierunkowanie na czekoladowe lub żółte.
Program "Zdrowy Labrador" odradza mieszania linii czekoladowych i żółtych labradorów jeśli takie skojarzenie nie jest to istotnie korzystne dla rasy.
Geny dominujące i recesywne
Są allele, które wpływają na cechy osobnika nawet gdy występują pojedynczo, inne aby wpłynąć na cechę danego osobnika musza występować w parze.
Na przykład E jest dominujące nad e, dlatego pies o genotypie Ee będzie czarny, a dopiero o genotypie ee będzie biszkoptowy.
W tym wypadku gen e w obecności drugiego genu E nie ujawnia swoich właściwości i dlatego nazywamy go recesywnym, czyli ustępującym.
Te allele które mogą działać pojedynczo nazywa się dominującymi, a te które ujawniają się tylko w parach- recesywnymi.
Gen dominujący zawsze oznacza się duża litera, a gen recesywny- mała litera.
A więc pies ma kolor czarny na skutek dominowania genu E nad genem e. Chociaż gen e nie przejawia się w danym psie, istnieje w nim, o czym świadczyć może dalsze potomstwo tego psa po różnych kombinacjach kojarzeń.
Homozygoty i heterozygoty
Parę genów takich jak np. E i e, wywołujące różne właściwości tej samej cechy, nazywamy allelami albo allelomorfami.
Pies mający dwa jednakowe allele genu, np. o wzorze BB, bb, EE, ee, określany jako homozygotyczny. Psa o dwóch różnych allelach danej pary np. o wzorze Bb, Ee, nazywamy heterozygotycznym.
Genotyp i fenotyp
Psy np. BBEE, BbEe, są genetycznie różne, czyli maja różne genotypy. Jednak pod względem barwy sierści, czyli ich cechy zewnętrznej, są identyczne- na skutek dominowania genu B nad b i E nad e.
Mówimy więc, że psy maja ten sam fenotyp, czyli te same cechy zewnętrzne. Z tego przykładu wyraźnie widać, że psy o tym samym fenotypie niekoniecznie muszą mieć ten sam genotyp.
Wynika z tego, że na postawie wyglądu psa (koloru), czyli jego fenotypu, nie jesteśmy w stanie odróżnić, czy są to homozygoty czy heterozygoty, czyli nie jesteśmy w stanie odróżnić genotypu. Wyjątkiem, gdzie na podstawie fenotypu możemy ustalić genotyp jest żółty labrador z cielistym nosem, pies bez czarnego pigmentu, o genotypie bbee.
Zatem genotypem psa nazywamy zespół jego genów, natomiast fenotypem- zespoły wszystkich jego cech przez nas obserwowanych, czyli wygląd zewnętrzny psa.
Labradory występują w jednolitych umaszczeniach: czarny, żółty (od jasnokremowego po płomienno rudy) i czekoladowy (występujący w różnej intensywności).
A zatem u labradorów występują cztery fenotypy, którym odpowiada dziewięć genotypów.
Fenotyp Genotyp
Czarny BBEE, BBEe, BbEE, BbEe
żółty BBee, Bbee
z czarnym nosem
żółty bbee
z cielistym nosem
czekoladowy bbEE, bbEe
Możliwe genotypy u labradorów odpowiadające konkretnym fenotypom:
Czarny
BBEE- dominujacy czarny (BB)
BBEe- czarny z genem żółtym (By)

BbEE- czarny z genem czekoladowym (Bc)
  BbEe- czarny z genem żółtym i czekoladowym (Byc)
żółty
BBee- żółty (Yy)
Bbee- żółty z genem czekoladowym (Yc)
bbee- żółty bez czarnego pigmentu
(yy)
(NBP- no black pigment)
Czekoladowy
bbEE- czekoladowy (Cc)
bbEe- czekoladowy z genem żółtym
(Cy)
*
B- black (czarny)
Y- yellow (żółty)
c- chocolate (czekoladowy)
|