|
Miopatia (HMLR - Hereditary Myopathy of Labrador Retriever)
Miopatia mięśni jest dziedzicznym niedowładem mięśni, w którym niedobór włókien mięśni typu II prowadzi do znacznego zmniejszenia masy mięśniowej.
Objawy:
- osłabienie mięśni
- nienormalny sposób poruszania się
- nienormalna postawa
- hipotonia (zmniejszenie napięcia mięśni)
- reagowanie zapaścią na zimno
- zmniejszenie wytrzymałości na wysiłek fizyczny
Zazwyczaj objawy pojawiają się około 3-4-go miesiąca życia, jednak u niektórych psów moga pojawić się nawet około 6-8-go tygodnia lub dużo później około 6-7-go miesiąca życia.
Nienormalności w ruchu i postawie dotyczą:
- krótki krok
- sztywny krok
- charakterystyczne królicze- skoki
- nisko noszona głowa
- łukowaty grzbiet
Symptomy te są tym bardziej wyraźne i zauważalne im dłużej trwa wysiłek fizyczny. Objawy można zaobserwować również po kąpieli w zimnej wodzie.
Jeśli nie pozwolimy psu na odpoczynek, czy nie ogrzejemy go po zimnej kąpieli, może dojść do utraty sił do tego stopnia, że pies upadnie i przez dłuższy czas nie będzie mógł podnieść się o własnych siłach.
Po odpoczynku objawy mogą zniknąć, jednak przy następnym wysiłku szybko nawracają.
Inne oznaki:
- dysplazja stawów biodrowych (HD)
- krowia postawa kończyn tylnych
Diagnoza:
Zdiagnozowanie wystąpienia miopatii jest czasem trudne, ponieważ objawy są odbierane jako następstwa innych chorób szczególnie często myli się miopatię z dysplazją stawów biodrowych (HD).
Często też, nietolerancja na wysiłek fizyczny jest jedynym objawem, nie ma żadnych innych psychologicznych ani neurologicznych symptomów.
Ponadto praca układu krwionośnego jest zwykle normalna u chorych psów, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie choroby jako miopatię.
Najlepszą formą zbadania czy dany pies jest chory na miopatę jest wykonanie badania krwi przez odpowiednie laboratorium.
W Polsce takie badanie można wykonać za pośrednictwem firmy Laboklin.
Znajomość wyniku umożliwia prowadzenie selekcji. Eliminowanie chorych (affect) psów z hodowli zmniejsza ryzyko przekazywania choroby. W przypadku nosicieli, hodowcy muszą starannie dobierać partnerów tak by psów tzw. nosicieli (carrier) nie kojarzyć z innym nosicielem.
Leczenie:
Nie ma możliwości wyleczenia labrador retrievera z choroby jaką jest miopatia. Można jedynie niwelować objawy choroby.
Opieka nad chorym psem:
- ograniczenie wysiłku fizycznego do krótkich, częstych spacerów na smyczy
- pomieszczenie dla psa ciepłe z miękkim legowiskiem
- utrzymywanie psa w dobrej kondycji wagowej
- w żadnym wypadku nie wolno przeforsować psa nadmiernym wysiłkiem fizycznym
Podczas nadmiernego wysiłku oprócz utraty sił, może dojść do śmierci psa podczas treningu lub np. utonięcia w wodzie.
Dziedziczenie:
Mopatia dziedziczy się w sposób autosomalny recesywny.
Możliwe genotypy:
N/N - pies zdrowy wolny od miopatii
N/P - pies zdrowy, nosiciel miopatii
P/P - pies chory
Inne oznaczenie:
normal - pies zdrowy wolny od miopatii
carrier - pies zdrowy, nosiciel miopatii
affect - pies chory
Możliwe kojarzenia pod względem wyników badań na miopatię:
Opracowanie: Anna Kowalewska (hod. Rogester)
źródło: "SKELETAL MUSCLE MYOPATHY: An Inherited Disorder of the Labrador Retriever", dostępne przez: http://www.labbies.com/hmlr.htm
|